پخته در ميان سفره اى با خود آورد و پس از آن اصرار و الحاح از من خواستند لباس‌هايى را كه نياز به شستشو دارد به او داده تا معظم له آن را بشويد ! من ابتدا ابا كردم ولى اطرافيان فهماندند كه حداقل يك دستمال كوچك هم كه شده بدهيد ايشان بشويند و الا آقاى قاضى ناراحت مىشوند . من ناچار شدم چند قطعه لباس خود را براى شستشو به او بدهم . ادب و احترام هيچ گاه در صدر مجلس نمى نشست و با شاگردانش هم كه بيرون مى رفت جلو راه نمىرفت ، و آن گاه كه در منزل ، شاگردان و مهمانان سراغشان مى آمدند براى همه به احترام مى ايستاد . آيت الله سيد عباس كاشانى در اين باره مىفرمايد : من آن موقع سن كمى داشتم ، ولى ايشان اهل اين حرف ها نبود . بچه‌هاى كم سن و سال هم كه به مجلسشان مىآمدند بلند مى شدند و هر چه به ايشان مى گفتند اينها بچه هستند ، مى فرمودند : « خوب است بگذاريد اين‌ها هم ياد بگيرند » . آيت الله نجابت نقل مىكردند : « آن قدر مبادى آداب است كه وقتى در منزل مهمان دارد براى خواندن نماز اول وقتش از او اجازه مى گيرد » . نشانه تواضع از ديگر نشانه هاى تواضع و فروتنى مرحوم قاضى قضيه اقتداى ايشان به شاگرد خود يعنى آيت الله بهجت ( حفظه‌الله ) مىباشد كه آقازاده مرحوم آيت الله آقا ضياء الدين آملى اين جريان را اين گونه نقل كردند : « روزى من و پدرم به محضر آيت الله العظمى بهجت رسيديم و جمعى در آنجا حاضر بودند ، پدرم در آنجا گفتند كه قضيه اى را نقل مى كنم و مى خواهم كه از زبان خودم بشنويد و بعد از آن نگوئيد كه از خودش نشنيديم ، و آن اينكه من با چشم خودم ديدم كه در مسجد سهله يا كوفه ( ترديد از ناقل است ) مرحوم قاضى به ايشان اقتدا نموده بودند » . و با توجه به اينكه تولد معظم له سال 1334 هجرى قمرى است و سال 1348 ه . ق به كربلاى معلى مشرف و در سال 1352 ه . ق به نجف اشرف مشرف شدند و سال رجعت ايشان به ايران سال 1364 ه . ق بوده است ، پس سن ايشان در آن هنگام حدود سى سال بوده است » . دستورالعمل‌هاى اخلاقى آيت الله قاضى رحمت‌الله عليه 1 . نماز توبه بخوانيد « نماز توبه دو ركعت است در هر ركعت بعد از حمد شصت مرتبه سوره توحيد خوانده مىشود » . 2 . نوافل بيست و چهار ساعت ، كه پنجاه و يك ركعت به خصوص نافله شب ، پس هيچ چاره و گريزى از آن براى مومنين نيست و تعجب من از كسى است كه مى خواهد به كمال دست يابد